20 May, 2013

ईश्वरास




कधी पंतंग होऊन वार्‍यावर झुलताना
कधी नीलनभावर विहंगासम फिरताना
तू डुलवशील जणू बाळ असे मी तान्हा
हळूवार असे तो झोका सावरताना

आच्छादीत जाशी आसमंत तव मायेचा
पसरला लांबवर गालीच्याच पाचूंचा
तू दिसशी सर्वदूर अब्ज अब्ज बाहूंचा
मी उभा इथे हा माथा की स्वर्गाचा

हलक्याहून हलके तनमन आज जहाले
कधी उठले होते प्रश्न तेही निमाले
काजळ काळे डाग दूर दूर गेले  
नी तुझेच ते रुप जवळी माझ्या आले

निमिषात उडाले भाव मनीचे खिन्न
कापुरासम विरती होती क्षणात भिन्न
तू हृदयी गाशी मस्त होवूनी तान
किती मोद वाटतो आज हरपले भान


भूतानमधल्या टकसंग गुंफेचा ट्रेक करताना वर पोहोचल्यावर उचंबळून आलेल्या भावना. नितांतसुंदर हिमालयात गेल्यावर हे असं होतं.

नरेन्द्र प्रभू

  

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails
 

Design in CSS by TemplateWorld and sponsored by SmashingMagazine
Blogger Template created by Deluxe Templates Tested Blogger Templates