कीं घेतले व्रत न हें अम्हीं अंधतेने

थोरला आणि धाकटा दोन्ही बंधूनी काळ्यापाण्याच्या शिक्षेची वाटधरली असताना वीर सावरकरांच्या वहिनीला एकच कायतो आधार होता, तो म्हणजे बॅरिस्टर सावरकरांचा पण १९१० च्या मार्च मध्ये वयाच्या अवघ्या २६ व्या वर्षी सावरकराना ब्रिटीश सरकारने पकडले, गुन्हा होता ‘ हिंदुस्थानच्या स्वातंत्र्यासाठी सशस्त्रचळवळ ’. देहांताची शिक्षा होऊशकेल असा हा गुन्हा. अअता या जन्मात पुन्हा भेट घडणे असंभवनीय. आपल्या प्रिय वहिनीला हे वृत्त कळवताना, त्या मागील दिव्य आणि उदात्त हेतू स्पष्ट करताना इंग्लंडच्या ब्रिस्टन जेलमधून बहूदा आयुष्यातले शेवटचे होऊपाहणारे पत्र लिहीले. जणू मृत्यूपत्रच होते ते. अशा कठीण प्रसंगीही स्वातंत्रवीर सावरकरांची प्रतिभा, तेजस्वी विचार, जाज्वल्य देशप्रेम कसं उफाळून आली होतं पहा. वीर सावरकर म्हणतात.

हे मातृभूमि, तुजला मन वाहिलेलें ॥

वक्तृत्व-वाग्विभवही तुज अर्पियेलें ॥

तूंतेचि अर्पिलि नवी कविता रसाला ॥

लेखांप्रती विषय तूंचि अनन्य झाला ॥१६॥

त्वत्स्थंडिली ढललिले प्रिय मित्रसंघा ॥

केलें स्वयें दहन यौवन-देह भोगा ॥

त्वत्कार्य नैतिक, सुसंमत सर्व देवा ॥

त्वत्सवेनींच गमलीं रघुवीर सेवा ॥१७॥

त्वत्स्थंडिली ढललिली गृह-वित्-मत्ता ॥

दावानलांत वहिनी, नवपुत्र, कांता ॥

त्वत्स्थंडिली अतुल-धैर्यवरिष्ठ बंधू ॥

केला हवी परम कारूण पुण्यसिंधू ॥१८॥

त्वत्स्थंडिलाचरी बळी प्रिय बाळ माझा ॥

त्वत्स्थंडिली बघ अतां मामा देह ठेला ॥

हें काय ! बंधु असतो जरि सात आम्ही ॥

त्वत्स्थंडिलींच असते दिधले बळी मी ॥१९॥

कीं घेतले व्रत न हें अम्हीं अंधतेने ॥

लब्धप्रकाश-इतिहास-निसर्ग-मानें ॥

जें दिव्य दाहक म्हणूनी असावयाचें ॥

बुध्द्याचि वाण धरिले करिं हें सतीचें ॥२५॥

कारगील विजय दिन

आज कारगील विजय दिन. अत्यंत प्रतिकूल परिस्थितीत आपल्या भारतीय जवानांनी पाकिस्तानवर विजय मिळवला. जोझीलापास पासून द्रास-कारगील, बटलीक सेक्टर सगळीकडे ऊंचावर शत्रू आणि पायथ्याला आपले सैनिक. शत्रू कुठे लपलाय, किती आहे, त्यांच्याकडे शस्त्रास्त्र कोणती याचा काहीच थांगपत्ता नसताना लढून जिंकलेलं हे युद्ध म्हणूनच खुप कौतुकास्पद. या विजयाला आज दहा वर्षं पुर्ण होताहेत.

गेल्यावर्षी याच दिवशी द्रास येथील विजय स्मारकाला भेट देण्याचा योग आला होता. स्मारकाला भेट दिली, माहिती घेतली, तो प्रदेश प्रत्यक्ष डोळ्यांनी पाहिला, त्यामुळे युद्धाचं गांभिर्य आधिकच प्रखरपणे डोळ्यासमोर आलं .

विपरीत स्थितितील युद्ध जिंकणार्‍या, युद्धात कामी आलेल्या वीर सैनिकांना ही भावांजली आणि सिमेवरच्या जवानांना मानाचा मुजरा...!

॥ देश देश म्हणत त्यांनी प्राणांची आहुती दिली

आपण निदान विभूती तरी लावूया ॥

वेश्येला मणिहार

महाराष्ट्र शासनाला मंत्रालयात बसून निर्णय घेणं आवडेनासं झालेलं आहे त्यामुळे कधी ओरोस तर कधी नाशिकला मंत्रिमंडळाचं वर्‍हाड जमा होऊ लागलयं. महाराष्ट्रातील आत्मघाताच्या उंबरठ्यावरचा शेतकरी यांनी कधीच नजरेआड केलाय ( डॉ. नरेंद्र जाधवांनीच तसा परवाना दिलाय ) आता दिसते आहे ती केवळ युरोप आणि अमेरीका. म्हणूनच कोकणात मादाम तुस्साँच्या धर्तीवर मेणाच्या पुतळ्यांचे प्रदर्शन ( मायावतीचा आदर्श घेऊन स्वतःचेच पुतळे तिथे ठेवा ) तर उत्तर महाराष्ट्राच्या पॅकेजमध्ये आजपर्यंत विदेशी समजल्या जाणार्‍या वाईनला व्हॅटमध्ये तब्बल १६ टक्के रिबेट. (बघा आता महाराष्ट्राचा कसा कायापालट होतो तो.) वाईनवर २५ टक्के असलेला व्हॅट २० टक्के करण्यात आला आणि त्यात १६ % रिबेट देण्याचा निर्णय घेतला गेला. बघा बाईनवरचा व्हॅट ४ % करण्यासाठी किती कोलांट्या उड्या मारल्या ते. हे सगळे कसरतपटू पद्मसिंहाचेच चेले. कोण आत कोण बाहेर एबढच. सगळ्या नितीमत्तेचा दिवसा ढवळ्या खुन होतोय.

केंद्रसरकारने यंदाच्या अर्थ संकल्पात पुढील पाच वर्षात महानगरं झोपडपट्टीमुक्त करणार अशी घोषणा केलीय. तेवढं मात्र होईलच याची खात्री आत्ताच वाटायला लागलीय कारण साधी तुरडाळ १०० रु. किलोच्या वर गेलीय. ( आजचा भाव १२० रु. ) तेव्हा येत्या पाच वर्षात सगळे गरिबच मरून जातील, मग गरिब रहाणार नाही की झोपडी. आता सद्ध्या गरिब हटाव मोहीम चालू आहे. ते हटले कि झोपडपट्ट्याही जातील, तिथे टॉवर उभे रहातील. ते बांधण्यासाठी आत्तापासून पैसा जमा करायला नको? ( राज्याच्या तिजोरीतून आणि सामांन्यांच्या खिश्यातून ) मग तो साठेबजी करून असो कि कर माफ करून त्याचं सोयर सुतक पाळण्याची काय आवश्यकता ?

पुर्वी शिकवलं जायचं समाधानी वृत्ती ठेवा, ' दाल रोटी खाओ, प्रभू के गुण गाओ ' आता डाळ परवडत नाही ना ? मग वाईन प्या , तिच्यावरचा कर कमी केलाय एकूण काय तर ' पतिव्रतेच्या गळ्यात धोंडा, वेश्येला मणिहार... '