Showing posts with label राजकारण. Show all posts
Showing posts with label राजकारण. Show all posts

04 November, 2019

किती तुझी जीभ लांब?




किती तुझी जीभ लांब?
अरे कुठेतरी थांब!

ज्याच्यावर कालपर्यंत केले वार
त्याचाच आज घेतोस कैवार?
नाचतो आहेस होऊन सांब
पण आहेस एकच खांब
असा कसा आलाय रे उत
तू कुणाचा आहेस दुत

धुतराष्ट्रालाही माहित आहे हा खोटं बोलतोय
संशय आलाय, हा नावाचाच आहे तो जाणतोय
जय कसा होणार तो ममोमन खचतोय
यमाचा रेडा बघा त्याला सोडूनच पळतोय
आंधळा खानदान(पक्ष) नष्ट होताना बघतोय
निती तिथेच असतो विजय

तुला लोळवणार बारामतीचा पैलवान
जो आहे इटालियनचा बागवान
बगलमे छुरी आणि तोंडात राम
आंध्रबाबूला बघ फुटलाय घाम
बाजारबुणगे तुला घेऊन नाचतात
तुझ्याजवळ ‘आकडा’नाय ते जाणतात   

म्हणे आम्ही नितीवान
असे किती लोळवलेत खान
बेडकाचा होतो का कधी सांड?
चव्हाट्यावर किती ही भांडाभांड?
आपणच म्हटलं रांड...
तर जग म्हणतंचना सांड?

रस्त्यावरच्या खड्यात पेंग्वीन कसा जगेल
इतकं खाऊन पालिका कशी तरेल
बेस्टची गाडी पहिली रुळावर आण     
नाही रे ती सोन्याची खाण
पोरगं आहे ते, त्याला नाय जाण
जनता आहे ती काढेल पायताण  

विश्वासाला तडा गेलाच, तो आता ढळतोय
दोन मातोश्री झाल्या, आता कसला फळतोय?
महाराष्ट्र ‘जळ’तोय, पाऊस असा छळतोय  
हुरळून नको जावू मिडिया तुख्याशी खेळतोय  
कापून घेवू नको नाक
वल्गना नको होशील खाक

टाळ्या पिटताहेत बघून तुझ्या कसरती
तुला केव्हा होणार आहे उपरती?
गुरगुरणारा शिकार करीत नसतो
गरजणारा तरी कुठे बरसतो?
आत्मघाताची तुला आलीय खाज
म्हणून चोळतोयस सोडून लाज      

इतिहासात नको राहू, त्याच्यापासून शिक
जे स्वत:च नागडे ते घालतील का भिक?      
बहकू नकोस, म्हणतील स्वत:लाच विक
रामराम करतील ते नाहीत भाविक
म्हणून म्हणतो कुठेतरी थांब!
हातातला ‘जाम’ ठेव जरा लांब




29 May, 2017

मेजर लितुल गोगईंना पद्म पुरस्कार देऊन गौरवांकीत करण्यात यावे




पद्म पुरस्काराची उंची वाढवायची असेल तर मेजर लितुल गोगईंसारख्या खमक्या अधिकार्‍याला पद्म पुरस्कार देऊन गौरवांकीत केलं पाहिजे. काश्मिरमध्ये चाललेल्या देशद्रोही कारवाया आणि देशातील त्यांच्या पाठिराख्या नादान, नालायक घृणेसपात्र असलेल्या व्यक्तिंना त्यांची जागा दाखवायची असेल आणि योग्य संदेश द्यावयाचा असेल तर हे करणे अतिशय आवश्यक आहे. मुळात सैनिक हा हकनाक जीव देण्यासाठी नसतोच आणि या मेजरने तर कर्तव्य बजावणार्‍या निवडणूक अधिकार्‍यांना मृत्यूच्या दाढेतून मोठ्या हिमतीने परत आणलं. स्वत: मृत्यूला सामोरं जात, आपल्या सहकार्‍यांचा जीव वाचवला आणि एक प्रकारे मृत्यूवर विजय मिळवला. मुळात युद्धभूमीवरच्या असामान्य परिस्थितीला तोंड देण्याचंच ज्याना प्रशिक्षण मिळतं त्याना निवडणूकीच्या कामात जुंपलं जातं आणि तिथे युद्धजन्य परिस्थिती ओढवल्यावर त्यांनी तलवार म्यान करावी अशी अपेक्षा बाळगली जाते हे जगात आपल्याच देशात घडू शकतं. काश्मिरमध्ये सातत्याने सुरक्षा करणार्‍या जवानांवर हल्ले होतात आणि आपण फक्त हळहळत बसतो हे किती दिवस चालायचं?              

लष्करप्रमूख जनरल बिपीन रावत यांनी ‘जवानांना वार्‍यावर सोडू शकत नाही’ असं म्हटलं आहे ते या पार्श्वभूमीवर खुप महत्वाचं आहे. सैनिक, अर्धसैनिक आणि पोलिसांवर हात उगारणार्‍य़ांचे हात तत्काळ कलम केले गेले पाहिजेत. पण हे केव्हा घडेल तर त्यांच्या छुप्या पाठीराख्यांचा आणि घरभेद्यांचा बंदोवस्त होईल तेव्हाच ना? नक्षलप्रभावित राज्यांच्या प्रमुखांची केंद्रीय गृहमंत्रांबरोबर जी बैठक झाली त्या बैठकीत आपल्या महाराष्ट्राच्या मुख्यमंत्र्यानी हीच बाब निदर्शनास आणून दिली. शेवटी खलप्रवृत्तीला शासनाचा धाक हा असावाच लागतो. आपण शिवाजी महाराज्यांचा वारसा सांगतो, त्यानी स्वराज्यात हा भोंगळपणा सहन केला असता काय? अरुंधती राय, बरखा दत्त या सारख्यांची जिभ सडणार नाही तर ती हासडावी लागेल. भारतात बसून पाकिस्तानला गोंजारत विषवल्लीची वाढ करणार्‍या या नराधमांच्या फळीचा आधी बंदोवस्त केला गेला पाहिजे. सेक्युल्यारीझम, आझादी, स्वातंत्र्य असल्या शब्दांचा आधार घेत, त्या मागे लपत सुकमासारख्या अंतर्गत भागात आणि तिकडे सिमेवर शत्रूला थेट मदत करण्यापर्यंत मजल मारणार्‍या बोरूबहाद्दर आणि अतिरेक़ी यांच्यात आता फरक करण्याची आवशयकता नाही.  
           
भारतीय सैन्य दलाने मंगळवारी नियंत्रण रेषेवरील पाकिस्तानी लष्कराच्या चौक्या आणि असंख्य बंकर उद्ध्वस्त केले आणि पाक सैन्याने केलेल्या गोळीबाराला तोफ गोळ्यांनी उत्तर देऊ, असे दाखवून दिले. आता देशांतर्गत शत्रूंचा निप्पात करायची वळ येऊन ठेपली आहे.  सारा देश भारतीय सैन्याच्या कामगिरीबद्दल अभिमान प्रकट करीत असताना काश्मीरमधील काही संघटना आणि काही राजकीय पक्ष व त्यांचे अवसान घातकी नेते मेजर लितुल गोगईच्या सन्मानावरून राजकारण करण्यात मग्न झाले आहेत.

मेजर लितुल गोगईंनी केलेली कृती ही देशात आणि देशाच्या सिमेवर डोळ्यात तेल घालून देशरक्षणासाठी झटणार्‍या जवानांना स्पूर्ती दायक अशीच आहे. शिवाय आपल्यासरख्या देशवासीयांना दिलासा देणारी अशी आहे. बुर्‍हाण वाणी या दहशत वाद्याचा खातमा केल्यापासून सुरक्षादलाला रोजच्यारोज लक्ष केलं जात आहे.

नऊ एप्रिल रोजी श्रीनगर लोकसभा मतदार संघात मतदान सुरू होतं त्या दिवशी काश्मीरमध्ये कमालीच्या तणावात हे मतदान चाललं असताना बडगाममधील एका मतदान केंद्रावर काश्मिरी तरूणांनी दगडफेक करून निवडणूक प्रक्रिया उधळून लावण्याचे प्रयत्न केले. दगडफेक व हिंसाचार चालू असताना मतदान केंद्रावरील निवडणूक आयोगाच्या सतरा कर्मचार्यांचे जीव धोक्यात आले होते. या सतरा जणांचे प्राण वाचले ते मेजर गोगई यांच्या कामगिरीनेच. त्यांनी दगडफेक करणार्‍य़ा तरूणांना चिथावणी देणार्‍य़ा फारूख दारला पकडले व त्याला बांधून जीपच्या बोनेटवर बसवले. ती जीप त्याच्या सह सुरक्षीत ठिकाणी आणण्यात आली . हिंसक जमावाला पांगवण्यासाठी मेजर गोगईंनी केलेली ही कृती यशस्वी ठरली. गोळीबाराच्या फैरी न झाडता किंवा रक्तपात न होता मेजर गोगई यांनी अपेक्षीत परीणाम साधला. मग मानवी हक्कांच्या मूल्यांचे उल्लंघन केले म्हणून ‘आजादी’ टोळीने टाहो फोडायला सुरूवात केली, पण तसे करून सतरा कर्मचार्यांचे प्राण वाचवले, त्याविषयी कोणीच बोलत नाही.

मेजर गोगई यांना लष्कर प्रमुखांनी दिलेला पुरस्कार हा काश्मिरी तरूणाला जीपवर बांधून फिरवल्याबद्दल नव्हे तर सतरा कर्मचार्‍यांचे प्राण वाचवले यासाठी आहे. मेजर लितुल गोगईंच्या या अतुलनीय कामगिरीबद्दल त्यांना   पद्म पुरस्कार देऊन गौरवांकीत करण्यात यावे. संपूर्ण देशाची ही मागणी असली पाहिजे, जनतेने आधिच त्यांना  धन्यवाद देऊन पुरस्कार प्रदान केला आहे.   


  

14 January, 2017

मोदी आड येतो















गेला माझा गांधी
नेला रे चोरून
कुठे आम्ही आता
चरायचे?

चरखा आणि खादी
आमची कुरणे
गांधी आजवर
राखायचे

रोजचे घोटाळे
करुनीया आम्ही
गांधींच्या मागेच
लापायचे


भिकेला लावली
शेतं आणि गावं
तरी आम्ही राव
ठरायचे

आता नोटेवरी
गांधी आहे परी
कॅलेंडर कुठले
पाहायचे?

नवे कॅलेंडर
नवीन हे साल
नाही आता आम्हा
पाहायचे

कालचक्र आम्ही
उलटे फिरवू
जुने कॅलेंडर
बघायचे


पुरोगामी आम्ही
आमचे हत्यार
गांधी आजवर
असायचे  

मोदी आड येतो
नको ना विकास
कसें तोंड आम्ही
दावायचे?


नरेंद्र प्रभू


26 November, 2016

रोख मुक्त गाव - कृती महत्वाची



ही कृती अत्यंत महत्वाची आहे. नोटबंदीने सगळा भारत ढवळून निघत असताना समाज माध्यमातही त्यावरच्या प्रतिकियांना बहर आला आहे. संसदेत विरोधकांनी कामकाज रोखून धरलं आहे. त्याना शेतकर्‍यांची पर्वा कधीच नव्हती आणि आजही नाही. ती असती तर त्यानीच मा. रणजित सावरकर यांनी केलेली कृती केली असती. DIGITAL INDIA या महत्वाच्या कार्यक्रमात ही हे पाऊल उल्लेखनीय आहे.  

मा. रणजित सावरकर
श्री. रणजित सावरकर यांच्या पुढाकाराने घसई होणार नोटबंदी नंतरचे भारतातील पहिले रोखमुक्त गाव. स्वातंत्र्यवीर सावरकर राष्ट्रीय स्मारकाचे कार्याध्यक्ष रणजित सावरकर यांनी ठाणे जिल्ह्यातील मुरबाडच्या आदिवासी विभागातील धसई गावातील व्यवहार रोखमुक्त करण्याच्या दिशेने वाटचाल केली आहे.  

नोटाबंदीनंतर निर्माण झालेली गोंधळाची परिस्थिती दूर करण्याच्या दृष्टीने रोखमुक्त व्यवहाराच्या दिशेने केंद्र सरकारने केलेल्या आवाहनाला प्रतिसाद देत अशाप्रकारे नोटबंदी नंतर रोखमुक्त होणारे घसई हे भारतातील पहिलेच गाव ठरणार आहे.

हे गाव १ डिसेंबर २०१६ पासून संपूर्णतः रोख मुक्त होत आहे. गावाची लोकसंख्या १०००० असून इथे जवळ पास १०० व्यावसायिक आहेत. आसपासची साधारण २५ खेडी व्यवहारांसाठी धसई वर अवलंबून आहेत. रोख मुक्तीचा लाभ धसाई आणि आजूबाजूच्या परिसरातील सुमारे पन्नास हजार लोकांना होणार असून, बँकेतून रोकड काढण्याच्या त्रासातून मुक्तता होईल. १०० पैकी सुमारे ३४ व्यापाऱ्यांचे कार्ड स्वाईप मशीन ३० नोव्हेंबर पर्यंत कार्व्यान्वित होत आहेत. अन्य व्यापारी ह्या मशीन्स घेण्याकरिता आवश्यक ती कारवाई पूर्ण करीत आहेत.

येथील प्रत्येक कुटुंबाकडे जन-धन खाते असून डेबिट कार्ड हि आहे. त्यामुळे १ डिसेंबर पासून ह्या भागातील लोक आपल्या सर्व गरजा करिता हे कार्ड वापरू शकतील अगदी वडापाव पाव पासून भाजी पाला , धान्य, औषधे, खते आणि इतर सर्व गरजांसाठी डेबिटकार्ड वापरता येईल. हे कार्ड केशकर्तनालये, दवाखाने, मोटार गॅरेजेस पासून अगदी शेती कामासाठी ट्रॅक्टर भाड्याने घेण्यासाठी डेबिट कार्ड वापरता येईल. थोडक्यात, सांगायचे तर डेबिट कार्ड असलेया कोणालाही धसई गावात रोख रक्कम वापरण्याची गरज नाही. 

श्री रणजित सावरकर यांना या कामात धसई येथील धडाडीचे कार्यकर्ते श्री. कैलास घोलप, श्री. अशोक घोलप आणि श्री. स्वप्नील पाटकर तसेच मुंबई येथील श्री पृथ्वीज माटे यांनी बहुमोल मदत केली. बँक ऑफ बडोदाचे महाप्रबंधक श्री नवतेज सिंग यांनी अत्यंत तत्त्परतेने, अल्प वेळात व्यापाऱ्यांची खाती उघडून त्यांना कार्ड स्वाईप मशीन देण्यासाठी आवश्यक ते सर्व सहकार्य केले. उप-महाप्रबंधक श्री श्रीधर राव यांच्या नेतृत्वाखाली मुख्य प्रबंधक श्री. विजय सिंग, श्री. कौस्तुभ शुक्ल आणि त्यांच्या सहकाऱ्यांचे एक पथक यासाठी अखंडपणे कार्यरत होती.


याबाबत अधिक माहिती देताना रणजित सावरकर म्हणाले, "रोखी शिवाय व्यवहार असणारी अर्थव्यवस्था हे माझे स्वप्न होते. परंतु राज्यसभेत एका सन्माननीय सदस्याने केलेली एक टिप्पणी हे स्वप्न सत्यात उतरविण्यासाठी लागणारी जिद्द निर्माण करण्यास कारणीभूत ठरली. “शेतकरी काय धोतरात डेबिट कार्ड घेऊन फिरतो काय?” हाच तो शेतकऱ्यांचा अपमान करणारा शेरा! आणि यास कोणीही प्रत्युत्तर दिले नाही. शेतकरी गरीब असतील, पण ते मूर्ख नाहीत. ते डेबिट कार्ड बाळगतात आणि वापरतात सुद्धा. पण फक्त ATM मध्ये. जर व्यापारी डेबिट कार्ड घेऊ लागले तर? मग सर्व प्रश्नच संपेल. “रोख मुक्त धसई” केवळ एक सुरुवात आहे. धसई मोडेल ने हेच सिद्ध केले की “रोख मुक्त गाव” हे ध्येय साध्य करण्यासाठी लोक तयार आहेत, बँका तयार आहेत, व्यापारी तयार आहेत, गरज आहे यांना एकत्रित आणण्याच्या दुव्याची ! तेव्हा सर्व जन प्रतिनिधींनी आणि सामाजिक कार्यकर्त्यांनी या दृष्टीने पुढाकार घ्यावा.”

20 February, 2015

सोंगाड्यांच्या हाती सत्ता


यावर आणखी एक मजला बांधायला प्रोत्साहन
शहर किती आणि कसं बकाल करायचं याचे धडे घ्यायचे असतील तर गेली कित्तेक वर्षं मुंबई महापालिकेत सता भोगणार्‍य़ा पक्षाकडे पहावं लागेल. रस्ते, पाणी आणि नागरी सुविधांचं व्यवस्थापन किमान चांगलं ठेवून, शहरातील रस्त्यालगतच्या फुटपाथ( याला पादचारी मार्ग असा पर्यायी शब्द आहे. ) वरून नागरिकांना व्यवस्थीत चालता आलं पाहिजे एवढीही सेवा ज्या सत्ताधारी पक्षाला देता आली नाही ते आता या शहराची  उरली सुरली झोप उडवायच्या मागे लागले आहेत. प्रत्येक गोष्टींमध्ये केवळ स्वत:चाच विचार करणार्‍या आडमुठ्या नेतृत्वाचे दशावतार गेले काही महिने आपण पाहतोच आहोत, त्यात आता या पुढच्या पिढीच्या वारसदारांनी मुंबईची दुर्दशा करायचा चंग मांडला आहे. 

ही सुधारणा
इथे येणारा पर्यटक आणखी एक दिवस (खरं तर रात्र) थांबला तर महसुलात भर पडेल म्हणणार्‍य़ांना आणि उठसुट शिवरायांचं नाव घेणार्‍यांना महाराष्ट्रातले गड-किल्ले का दिसत नाहीत? पाच वर्षात एक किल्ल्याला जरी त्याचं पुर्वीचं रुप देता आलं तरी जगभरातील पर्यटकांचा ओघ या मराठी भूमीत वळल्याशिवाय रहाणार नाही. ते करायचं सोडून नाईट लाईफच्या मागे लागायचं म्हणजे अतीच झालं. असलेल्या लोकांना किमान सुविधा न देता ‘झोपडपट्टी वासियांना मोफत घरं’ असल्या भंपक आणि कधिही पुर्‍या न होणार्‍या घोषणा करून मुंबईत गर्दीला निमंत्रण धाडून हे शहर अधिक विद्रूप केलं गेलं आहे, आता झोपडीच्या वरच्या मजल्यालाही संरक्षण देण्याचं आश्वासन पुढील निवडणूकांवर डो:ळा ठेवून दिलं जात आहे. खरं तर झोपड्या कधी हटत नाहीत. तिथली माणसं इमारतीत रहायला गेली तरी पुन्हा त्या जागेवरची झोपडी तशीच असते. कायद्याच्या मर्यादा कुणीच पाळत नाही. “स्वाईन फ्लू हा हृदयविकार आहे  आणि तो उष्णतेमुळे होतो आणि त्यावर उपाय म्हणून शहरात झाडं लावणार आहोत” अशी मुक्ताफळं उधळणारी व्यक्ती महापौर पदी आहे.
यांच्या लाईफचं काय? 
त्यांचे कर्ते-करविते ‘नाईटलाईफ’ चा गेम सुरू करण्याच्या मागे आहेत.  प्रत्यक्षात आश्वासनपुर्ती करता आली नाही की नवनवीन क्लुप्त्या काढून पुढील निवडणूक जिंकायची असा धंदा आहे आणि जनहिताचं सोग आणून हे सोंगाडे आपल्याला झुलवू पहात आहेत. सोंगाड्यांच्या हाती सत्ता किती दिवस ठेवायची? मोकळ्या जागा व्यापणं आणि जनतेने दिलेल्या करातून ज्योत पेटवणं हेच कायते यांचं कर्यव्य आणि करून दाखवणं.

01 November, 2014

वा! ते कामाला लागले


काल घरी येऊन बातम्या लावल्या, नव्या मुख्यमंत्र्याचा शपशविधी पहावा म्हटलं तर पहिल्याच कॅबिनेट बैठकीमध्ये ‘सेवा हमी कायदा’ करण्याचा निर्णय घेण्यात आल्याचं मुख्यमंत्री मा. देवेद्र फडणवीस सांगत होते. हे कसं शक्य आहे. साडेपाचला सोहळा संपला असेल, पंतप्रधानांपासून सगळे नेते मुंबईत आहेत, विदर्भातून जिव्हाळ्याची माणसं लोटलीत, दुर्लभ असं मुख्यमंत्री पद लाभलय ते कुटुंब, मित्रमंडळीसह ‘साजरं’ करायची वेळ असताना लगेच कॅबिनेट बैठक होते काय आणि त्यात निर्णय होतो काय, थोडं धक्कादायक होतं. रात्री आठ वाजता सह्याद्री वाहीनीवर तर ‘जय महाराष्ट्र’ या कार्यक्रमात मुख्यमंत्र्यांची मुलाखत चालू होती, लोकसत्ताचे संपादक गिरीश कुबेर ती घेत होते. एका तासाच्या विनाव्रत्यय मुलाखतीत मुख्यमंत्री देवेद्र फडणवीस प्रामाणिक उत्तरं देत होते. हेवा वाटला! बर्‍याच वर्षांनी महाराष्ट्राला एक खमकं, आशादायी नेतृत्व लाभल्याचं जाणवत राहीलं.


आज सकाळी ११ ते ५ या वेळेत कॅबिनेटची सलग बैठक होणार आहे. वा! खरंच ते कामाला लागले. महाराष्ट्राला चांगले दिवस येण्याची ही सुरूवात मानुया, नव्या सरकारला शुभेच्छा देवूया.   

बरे झाले देवा
देवेंद्र लाभला
मोहरा आहे हा  
आश्वासक ||  

ता.क.
वार्ताहर अमेय तिरोडकर यांचं एक स्टेटस फेसबुकवर वाचायला मिळालं ते बोलकं आहे. वाचा:   
    
शपथविधीला एक पंचाऐंशी वर्षांच्या आजी भेटल्या. डॉ. थत्ते त्यांचं नाव. गाव चिपळूण. काठी टेकत रखरखत्या उन्हात अनवाणी पायाने चालत आल्या होत्या. जनसंघाच्या स्थापनेपासूनच्या कार्यकर्त्या. मी विचारलं, "आजी ह्या वयात चालत आलात...देवेंद्र तुमचा नातेवाईक लागतो का ?" म्हणाल्या..."अहो, तो ज्याचा कळस आहे ना...त्या पायाचे दगड आम्ही आहोत. आम्ही खपलोत गेली पन्नास वर्षं. हे आमचं भाग्य आहे की आमच्या हयातीत देशात आणि राज्यात एकहाती सत्ता आलेली पहायला मिळाली"

भाजपाला आज जो हा दिवस दिसलाय ना त्यामागे थत्ते आजींसारख्या असंख्य 'पायाच्या दगडांचं' योगदान आहे.




16 October, 2014

माजोरडे


काल मतदान झालं आणि आता महाराष्ट्रात सत्तेवर कोण येणार यासाठी १९ तारखेपर्यंत वाट पहावी लागणार आहे. भाजपला पुर्ण बहूमत की...?  असा प्रश्न असताना प्रचारादरम्यान शिवसेनेच्या नेतृत्वाने जे वक्तव्य केलं ते ‘माजोरडे’ या एकाच शब्दात जोखता येईल.

उत्तर प्रदेश, बिहारच्या पोटनिवडणूकांचा निकाल जाहीर झाल्यापासूनच सामनामधून भाजपला कमी लेखण्याचे, टोमणे मारण्याचे, घालून पाडून बोलण्याचे उद्द्योग सुरू झाले आणि शेवटी मोदींचा ‘बाप’ काढण्यापर्यंत मजल गेली. या सगळ्या प्रचारात मातोश्री म्हणजे रायगड, उद्धव ठाकरे म्हणजे शिवाजी महाराज, निवडणूका म्हणजे अफजलखानाची भेट असं चित्र उभं करण्यात आलं. शिवसैनिक म्हणजे बाघनखं, कोथळा काढू, अफजलखानाची फौज, दिल्लीवरून स्वारी, हत्तीची सोंड कापून काढू (अमित शहांना उद्देशून), दिल्ली की बिल्ली, शिवसेनेशी फारकत म्हणजे हिंदुत्वाची काडीमोड, अशी खालच्या पातळीवरची आणि असंबद्ध टिका करण्यात आली. आदिलशहा, कुतूबशहाला लोळवला तसा अमितशहाला लोळवू आणि भांडी घासायला लावू अशी भाषा केली गेली. मोदींना ‘चायवाला’ म्हणून हिणवलं गेलं. मुंबई महाराष्ट्रापासून तोडायला निघालेत म्हणून खोटा प्रचार केला. मुख्य म्हणजे कॉग्रेस आणि राष्ट्रवादी कॉग्रेसला विरोध न करता भाजप एक नंबरचा शत्रू म्हणून आरोळी ठोकली. एका अर्थी त्यांचाच प्रचार केला.      

भाजपने विश्वासघात केला, खंजीर खुपसला अशी टिका शेवटपर्यंत करीत असताना आपण निवडून आल्यावर काय करणार हे सांगायला ते विसरले, मराठी गुजराती वाद निर्माण करून समाजात नसलेली तेढ निर्माण केली, मुंबईतले उद्योग गुजरातमध्ये नेले जात आहेत अशी ओरड करून आपण महापालिकेत सत्ता असतानाही साधे खड्डेमुक्त रस्ते देवू शकत नाही याचा त्यांना विसर पडला. भारतातल्या पाच राज्यांपेक्षा जास्त अंदाजपत्रक असलेल्या महापालिकेची सत्ता वीस वर्षाहून जास्तकाळ उपभोगूनही नागरी सुविधांची बोंब असताना राज्य पुन्हा आमच्या ताब्यात द्या असं हे लोक कसं म्हणू शकतात? मीच महाराष्ट्राचा मुख्यमंत्री म्हणत असताना आपलं उत्पन्न आणि उद्योग याची वाच्यता न करण्याची काळजी घेतली. महाराष्ट्रात विरोध आणि तिकडे दिल्लीत मंत्रीपद शाबूत ठेवण्याची कसरत करताना दुटप्पीपणा केला. कोणतही कर्तृत्व नसताना आपला बाळबुद्धीचा मुलगा नेता म्हणून लादताना घराणेशाहीचा दुसर्‍यावर केलेल्या आरोपाचा विसर पडला. पंतप्रधान दिल्ली सोडून प्रचाराला का येतात असं विचारत असातानाच दहा वर्षापुर्वीची बाळासाहेबांची चित्रफित दाखवून मतांचा जोगवा मागितला.    


एकूण काय शिवकाळानंतर बराच काळ निघून गेला आहे, चौथीच्या पुस्तकानंतर इतिहास आहे हेच यांना माहीत नाही. मतदार मुर्ख नाही हे निकालात कळेलच. वानर्‍याच्या सभेत गुडघ्यावर आलेच आहेत पुढे किती दांभिकपणा करतात ते दिसेलच.    
  

27 June, 2014

केंद्र सरकारचे अच्छे निर्णय


मोदींच सरकार स्थापन होऊन एक महिना उलटला. 'अच्छे दिन' येण्यासाठी आधी 'अच्छे निर्णय' घ्यावे लागतात हे ज्यांना समजत त्यांच्यासाठी मोदी सरकारने घेतलेल्या निर्णयांची खालील माहिती :

1.
शपथविधीला शेजारील राष्ट्रांच्या राष्ट्रप्रमुखांना पहिल्यांदाच आमंत्रीत करून शांतता आणि सहकार्याच्या दृष्टाने मोठ
पाऊल. यामुळे भारताच्या 152 मच्छिमारांची
बिनशर्त सुटका. एवढे काँग्रेसला दहा वर्षात 
सोडवता आले नाही.
2.
उशीरा येऊन लवकर जायची सवय लागलेले
उच्च नोकरशहा आता लवकर येतात आणि
उशीरा जातात. दिलेली जबाबदारी वेळेतच
पुर्ण करायला प्रथमच बांधील. नाही केल तर
'कारणे दाखवा नोटीस'. 
3.
अधिकारर्यांना निर्णय घ्यायचे स्वातंत्र्य,जरी
निर्णय चुकले तर मोदी स्वतः राहणार जबाबदार.
नाहीतर महाराष्ट्रात 70,000 करोडच्या सिंचन
घोटाळ्यात फक्त अधिकारी दोषी आणि नेते
निष्कलंक...???
4.
देशाची विजेची गरज भागवण्यासाठी
अत्यावश्यक असलेले जे प्रकल्प केवळ
काँग्रेसच्या नाकर्तेपणामुळे रखडले होते
अशा 22,000 करोड रूपयांचे प्रकल्प मार्गस्थ.
5.
रस्ते निर्माणासाठी 40,000 कोटींचे नवे
प्रकल्प. दिवसाला 30 किमी रस्ते बांधायच
ध्येयच नाही तर नियोजनसुद्धा. त्याचबरोबर
रस्त्यांच्या कडेला 200 कोटी झाडे लावणार
पर्यावरण मंत्रालय.असा ताळमेळ काँग्रेसच्या
काळात फक्त पैसे खाण्यासाठीच दिसला.
6.
भांडवलदारांचे सरकार म्हणून हिणवल्या
गेलेल्या मोदींनी ऊस ऊत्पादक शेतकरी आणि
त्यांचे सहकारी कारखाने जगावेत म्हणून साखर
आयातीत 15 पासून 40 टक्क्यांपर्यंत भाववाढ
केली,कारखान्यांची कर्ज फेडण्याची मुदत
वाढवली जेणेकरून त्यांना शेतकर्यांना वेळेवर
पैसे देता येतील. 'किधर है अच्छे दिन?' अस
विचारणारे आता का शाबासकी देत नाहीत..??
7.
ईंधनात 5 वरून 10 टक्क्यांपर्यंत ईथेनाँल
मिश्रणाची परवानगी देऊन देशाचे $1.5 अब्ज
म्हणजे 9000 कोटी रूपये वाचले.पेट्रोलमाफिया,
तेलमाफिया यांच्या दबापुढे झुकणार्या काँग्रेसला
हे जमल नाही.
8.
डबघाईला आलेल्या देशाची संपत्ती असलेल्या
रेल्वेला वाचवण्यासाठी लोकांचा रोष असुन सुद्धा
भाडेवाढ केली जेणेकरून नवीन प्रकल्प मार्गी
लावावे, रेल्वेची सुरक्षा वाढावी. केवळ मतांवर
डोळा ठेवून कसही सत्तेत रहायच राजकारण
करणार्या काँग्रेसला का नाही जमल??? मग
त्यात देशाच वाटोळ झाल तरी चालेल.
9.
देशात नव्याने 8 'IT Manufacturing
Centre' स्थापन करायला परवानगी दिली.
यातून हजारो नोकर्या ज्यांना मिळणार 
त्यांच्यासाठी'अच्छे' की बुरे दिन हे आपणच
ठरवा.
10.
APMC Act मधून फळे आणि भाजेपाल्या
रद्द करण्याच्या निर्णयामुळे शेतकरी बांधवांना
आता त्यांचा माल दलालांशिवाय बाजारभावाला
विकता येणार. हे अच्छे कि बुरे दिन..??
11.
परदेशातील कोणत्याही वैज्ञानिक
संमेलनासाठी आता मंत्री अधिकारी नाही तर
खरोखरचे शास्त्रद्न् जाणार.
12.
कोणत्याही मंत्र्याला,खासदाराला स्वतःचे
नातेवाईक सचिव म्हणुन ठेवता येणार नाहीत.
काँग्रेसचे पवन बन्सल यांना आपल्या अशाच
पुतण्याच्या भ्रष्टाचारा पायी राजीनामा द्यावा
लागला.
13.
खासदारांना मोदींनी स्वतःच्या पाया पडायल
बंदी आणली. आपल मतदारसंघाच काम सोडून,
पक्षश्रेष्ठींच्या पाया पडून पडून पाठीचे कणेच
गेलेल्या निष्ठावाऩांना आता तरी अक्कल येईल.??
14.
भारताच्या सीमा बळकट करण्यासाठी
सीमेपासून 50 किमीवर लागणार्या कोणत्याही
कामासाठी पर्यावरण खात्याची मंजुरी नाही.
देशाच्या सीमाच बळकट नसतील तर पर्यावरण
चिन्यांसाठी राखत बसायच का?? आणि
सगळ्यांना माहित आहे कि मिलीटरीचे
पर्यावरणाविषयी नियम कडकच असतात.
त्यांच्याभागात जरा जाऊन फिरलो तर फरक
लगेच समजतो.
15.
सामान्य नागरिकांना महाग पण
अत्यावश्यक अशी ओषधे मोफत देणार.
16.
गंगा नदी जिला देशाची जिवनवाहिनी
म्हणतात तिच्या विकासासाठी 40000 कोटिंची
तरतुद आणि स्वतंत्र मंत्रालय हे तेच करू
शकतात जे तिला आई मानतात.
17.
आज राज्यात,देशात दुष्काळाच सावट
असताना आमच्या जाणत्या.?? नेत्यांना अजुन
26 लवासांची स्वप्न पडतात.. पण त्याचवेळी
मोदिंकडे रेल्वेने पाणी पोहचवायची योजना
तयार होत असते.
अजुनही असे निर्णय आहेत आणि हे सगळ
घडलय फक्त 30 दिवसात.
'अच्छे दिन कहा है?' अस विचारणार्यांनो तुम्ही
एक गोष्ट विसरता की त्यासाठी आधी अच्छे
निर्णय घ्यावे लागतात.जी धमक आधिच्या
सरकारमध्ये दिसली नाही म्हणून लोकांनी पाडल
फक्त स्वस्ताईसाठी नाही. लगेच बी लावल
म्हणजे फळ हातात येत नाही. त्यासाठी कष्ट
करावे लागतात जे आपले पंतप्रधान मोदी
घेतायेत दिवसाला 18 तास काम करून.
हो खरोखरच 18 तास. आपल्याच पैशातून
आपल्याला अनुदानाची भीक घालणार्या आणि
ति गरज नसताना घेणार्यांना अच्छे दिन म्हणजे
अनुदानाच्या भिकेवरची स्वस्ताई नसून कष्टाने
निर्माण केलेला विकास आणि पारदर्शक
सुशासन असत हे जेव्हा समजेल तो सुदीन
म्हटला पाहीजे.
जय हिंद.!!!
सौजन्य : Prabhu Kapse

24 May, 2014

काश्मीरी पंडीतांचं पुनर्वसन होणार


काश्मीरी पंडीतांच्या मालमत्ता हडपणारे सशस्त्र अतिरेकी 

१९९० च्या जानेवारी महिन्यात एका काळरात्री काश्मीरी पंडीतांवर घाला घातला. विघटनवादी पाकिस्तान्यांनी आणि त्यांना साथ देणार्‍या श्रीनगर मधल्या मुसलमानांनी हाडं गोठवून टाकणार्‍या कडाक्याच्या थंडीत काश्मीरी पंडीतांवर हल्ला केला. नेसत्या वस्त्रानीशी त्या काळेखात काश्मीरी पंडीतांच्या स्वप्नांची आणि कित्येकांच्या जीवनाची राखरांगोळी झाली. सुमारे पाचलाख काश्मीरी पंडीत विस्थापीत झाले. श्रीनगरच्या नंदनवनात सुखात जगणार्‍या या भारतीयांना आपल्याच देशात पुन्हा एकदा ‘सरहद्द’ पार करावी लागली. देशाच्या विविध भागात गेली पंचवीस वर्षं ही पिडीत जनता पॉलिथीनच्या छपराखाली हालाखीचं जीवन जगत आहे. या काळात त्यांच्या मालमत्ता अतिरेक्यांनी बळकावल्या आहेत.
जीवनाची पहाट होण्याआधीच आघात झाला.
  

हलाकीचं जीणं  



पंतप्रधान मा. श्री. नरेंद्र मोदी काश्मीरी पंडीतांच दु:ख जाणून घेताना. 

आजवरच्या केंद्र तसच जम्मू-काश्मीर सरकारांनी त्यांच्या पुनर्वसनाच्या अनेक घोषणा केल्या पण त्या राजकीय इच्छाशक्तीच्या अभावी कागदावरच राहिल्या. आता मोदी सरकार येवू घातलं असताना प्रत्यक्ष शपथ घ्यायच्या आधी कामा सुरूवात झाली आहे. काश्मीरी पंडीतांचं पुनर्वसन दृष्टीपथात आलं आहे. 
          
२००७ साली श्रीनगरमध्ये काश्मीरी पंडीतांच्या मालमत्ता आणि शाळांची मी टिपलेली दृश्य मनाला हेलावून गेली. आता त्या आपल्या बांधवांसाठी खरंच “अच्छे दिन” येणार.

काय योजना आहेत:

मोदी जी के आने के साथ काश्मीरी पंडितों के लिए शुभ सूचना:-
1. उनको पुनः कश्मीर में बसाने का कार्य प्राथमिकता के साथ किया जाएगा।।

2. प्रत्येक कश्मीरी पंडितों के विस्थापित परिवार को जमीन न होने पर 12 लाख रूपए एवं जमीन होने पर 8 लाख रूपए मिलेंगे।।

3. प्रत्येक कश्मीरी परिवार के 1 व्यक्ति को सरकारी नौकरी मिलेगी।।

4. विद्यालय जाने वाले उनके बच्चों को 1000 रूपए/प्रतिमाह का वजीफा दिया जाएगा।।

5. इनके परिवारों को उचित सुरक्षा दी जायेगी और घाटी में अमन-चैन और आपसी प्रेम सद्भाव के माहौल के लिए बड़े स्तर पर प्रयास शुरू किये जायेंगे।।

6. कश्मीरी पंडितों को पुनः बसाने के लिए युद्धस्तर पर अभियान शुरू किया जाएगा और प्रत्येक विस्थापितों को उनके कागजों की जांच करके शासन द्वारा लाभ का फायदा मिलेगा।।

धन्यवाद।। कोटिशः आभार मोदी जी।।
वन्दे मातरम्

आपल्या मायभूमीत असले फलक दाखवणारं नामर्द सरकार तेव्हा सत्तेत होतं.


कारगील युद्धानेही पंडीतांचे हाल थांबले नाहीत. 


यांना अधिकार द्या.


अशा नजरेने पाहण्याची हिम्मतही होता नये. 


हीच ती काश्मीरी पंडीतांची उजाड घरं. 


हे घर गेल्या पंचवीस वर्षांपासून वाट बघतय. 


देव नाही देवालयी. 


जाळपोळीतून शाळाही सुटल्या नाहीत. 


आकाश मोकळं होत आहे.


आता नुसती पान नाही तर कमळ फुललं आहे. 


या फुलांमध्ये आता कमळही मानाचं स्थान घेईल.


LinkWithin

Related Posts with Thumbnails
 

Design in CSS by TemplateWorld and sponsored by SmashingMagazine
Blogger Template created by Deluxe Templates Tested Blogger Templates